Κάποιο απόγευμα στη Μάλτα
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Δεν είναι τόσο εύκολο να έχεις ελεύθερο χρόνο και το κεφάλι σου ήσυχο. Και ο Θορώ έλεγε πως πιο εύκολα τα έχει και τα δυό ένας αλήτης…
Το κορίτσι που περπατάει, 1921
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Πώς είναι άραγε να είσαι γκαλερίστρια και υποστηρίκτρια τόσο σπουδαίων ζωγράφων όπως ο Ότο Ντιξ, ο Μαξ Ερνστ, ο Άρθουρ Κάουφμαν, και όλοι οι ζωγράφοι σου να…
Μικρό Οδοιπορικό στη σκιά της κορδιλιέρας
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Κατεβαίνω από τη Routa 40 της Αργεντινής, σκοπεύω να επιστρέψω από τη μεριά της Χιλής. Δεν βιάζομαι καθόλου, οι βιαστικοί δεν μπορούν να κάνουν αυτό το ταξίδι.…
Αύγουστος 1952: Τότε που δολοφονήθηκαν οι ποιητές
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Διάβαζα τις προάλλες ένα ποίημα της Άννας Αχμάτοβα, μερικούς στίχους από τις Βόρειες Ελεγείες. Τρεις δεκαετίες έγραφε τις Ελεγείες της η Αχμάτοβα, ξεκινώντας το 1921, χρονιά που…
Λιμάνι Πειραιά, 1961, μια φωτογραφία του Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Φροντίζαμε να ταξιδεύουμε νύχτα, μπαίναμε στο πλοίο και ψάχναμε την πιο καλή μεριά για να στρώσουμε τα σλήπινγκ μπαγκ μας, και αφού κατοχυρώναμε την καλή μεριά τριγυρνούσαμε…
«Σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη»
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) – Βλέπεις κάποιο τέλος στον ορίζοντα, Τσάρλι; – Θα ‘λεγα ότι ήδη έχεις μια απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, Μόρις. Παρόλο που η Ταγγέρη σήμερα είναι μια…