Με το Θοδωρή Μπασιάκο
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που ο αγαπημένος μας φίλος Θοδωρής Μπασιάκος, ο ποιητης, ο αντι-ποιητής, ο ρομαντικός, πραγματιστής, αντιεξουσιαστής, θεότρελος Θοδωρής, μας άφησε. Σήμερα με συγκινεί…
“στη θάλασσα πάντα τους εαυτούς μας βρίσκουμε”
η μάγκυ και η μίλυ και η μόλυ και η μέη τράβηξαν κάτω στην ακτή (μια μέρα για να παίξουν) και η μάγκυ βρήκε ένα όστρακο που τραγουδούσε τόσο γλυκά…
Cape Verde: εκεί που τραγουδούν οι γυναίκες
[Από τις σκλαβωμένες τροβαδούρες του χθες, στη μουσική επανάσταση του σήμερα] (της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Η Μαριάννα ντος Σάντος ήταν 18 χρονών όταν έφυγε από το σπίτι της στο όμορφο Cape…
Μια σοκολάτα παρακαλώ!
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Όπως πολλά καλά πράγματα, έτσι και τη σοκολάτα τη βρήκαμε στους πολιτισμούς της Λατινικής Αμερικής. Για τους Μάγια, ήταν η “τροφή των θεών”, και, παρότι μπορούσαν να…
Lost and found
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Αρχαιότητες ηλικίας 2.000 ετών στην Παλμύρα (ανατινάχτηκαν), το εξερευνητικό σκάφος Schiaparelli στη βραχώδη επιφάνεια του πλανήτη Άρη (συνετρίβη), το κρανίο του σκηνοθέτη του Νοσφεράτου Φρήντριχ Βίλχελμ Μούρναου…
Φθινόπωρο, ή Το δικαίωμα στην τεμπελιά
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Αν η άνοιξη έχει τις μυρωδιές της φύσης, το καλοκαίρι ήλιο θάλασσα και ανεμελιά, και ο χειμώνας τα λαμπάκια των χριστουγέννων, το φθινόπωρο έχει μελαγχολία. Τη μελαγχολία…
Κάποιο απόγευμα στη Μάλτα
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Δεν είναι τόσο εύκολο να έχεις ελεύθερο χρόνο και το κεφάλι σου ήσυχο. Και ο Θορώ έλεγε πως πιο εύκολα τα έχει και τα δυό ένας αλήτης…
Λιμάνι Πειραιά, 1961, μια φωτογραφία του Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Φροντίζαμε να ταξιδεύουμε νύχτα, μπαίναμε στο πλοίο και ψάχναμε την πιο καλή μεριά για να στρώσουμε τα σλήπινγκ μπαγκ μας, και αφού κατοχυρώναμε την καλή μεριά τριγυρνούσαμε…