και η μάγκυ βρήκε ένα όστρακο που τραγουδούσε
τόσο γλυκά που δεν μπορούσε να θυμηθεί τα βάσανα της, και

η μίλυ έγινε φίλη μ’ ένα χαμένο αστερι
που πέντε δαχτυλα νωθρά είχε για ακτίνες

και τη μόλυ την κυνήγησε ένα πράγμα φοβερό
που λοξά έτρεχε καθώς έβγαζε φυσαλίδες: και

η μέη γύρισε στο σπίτι με μια λεία πέτρα στρογγυλή
μικρή όσο ένας κόσμος και μεγάλη όσο η ερημιά της.

Γιατί ό,τι κι αν χάνουμε (όπως εσύ κι εγώ)
στη θάλασσα πάντα τους εαυτούς μας βρίσκουμε.

— ε.ε.κάμμινγκς, από τα Ποιήματα των εκδ. Ηριδανός, σε μεταφραση Γιάννη Λειβαδά. Η φωτογραφία είναι άγνωστης προέλευσης. 

ΟΙ POLAROID STORIES ΣΑΣ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΣΥΝΤΟΜΑ!!

Σχετικές δημοσιεύσεις: