Ρέκβιεμ για τις Μαλδίβες
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Ένα μεσημεράκι του Αυγούστου, με τον ανεμιστήρα σε φουλ λειτουργία, τρία τέσσερα βιβλία στο πάτωμα εν είδει τραπεζακίου κι ένα μπουκάλι νερό πάνω στο βιβλιοτραπεζάκι, είδα ένα…
Λόρκα: Η μπαλάντα της μικρής πλατείας
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Ασημιά κουδούνια αντηχούν στον δρόμο πούθε πας μικρό μου ηλιοχιόνιστο Πάω στις μαργαρίτες πέρα στο λιβάδι πράσινο λιβάδι σαν ζωγραφιστό… Εμείς το γνωρίσαμε σαν τραγούδι του Χρήστου…
Με το Θοδωρή Μπασιάκο
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που ο αγαπημένος μας φίλος Θοδωρής Μπασιάκος, ο ποιητης, ο αντι-ποιητής, ο ρομαντικός, πραγματιστής, αντιεξουσιαστής, θεότρελος Θοδωρής, μας άφησε. Σήμερα με συγκινεί…
“στη θάλασσα πάντα τους εαυτούς μας βρίσκουμε”
η μάγκυ και η μίλυ και η μόλυ και η μέη τράβηξαν κάτω στην ακτή (μια μέρα για να παίξουν) και η μάγκυ βρήκε ένα όστρακο που τραγουδούσε τόσο γλυκά…
Καλοκαίρι με τη Μόνικα
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Στη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου ξέχασαν δύο δικαιώματα, της αντίρρησης και της φυγής, λέει ο Σαρλ Μπωντλαίρ… Λοιπόν, η ταινία Καλοκαίρι με τη Μόνικα του Ίνγκμαρ…
“Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε Καίσαρ να σας σώσει”
Ο ωραίος άγγλος ποιητής Άλφρεντ Τέννυσον έλεγε πως η φράση «μακριά πολύ μακριά» έχει πάντα μια ξεχωριστή γοητεία. Δεν πρόλαβε να γνωρίσει τον Νίκο Καββαδία ούτε τον Καίσαρα Εμμανουήλ, ίσως…
Μια φωτογραφία από την Αϊτή
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Κοιτάζω αυτή τη φωτογραφία του Alex Webb, είναι στην Αϊτή το 1986. Ένα σχολείο. Ένα σχολείο μέσα σε ερείπια, στους λιγοστούς όρθιους τοίχους ζωγραφιές. Τα σκυθρωπά πρόσωπα…
Μουσείο βασανιστηρίων
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Όλοι οι κανονικοί άνθρωποι που διάβασαν αυτή την είδηση πρέπει να ένιωσαν αποκαμωμένοι από τον τρόμο. Τον Τζαμάλ Κασόγκι τον πριόνισαν, ναι, τον πριόνισαν ζωντανό. Ήταν δημοσιογράφος…