Πέθαναν από θλίψη.
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Η Φελίσα Μπουρστίν (1933, Μπογκοτά – 1982, Παρίσι) ήταν εικαστικός, πρωτοπόρος της κινητικής τέχνης και της γλυπτικής από παλιοσίδερα (junk art), στην Κολομβία. Μια καλλιτέχνιδα που έφερνε…
Οι θαλάσσιες αγελάδες του Στέλερ: μια ιστορία τρόμου
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Όσο μερικά πράγματα ξεφεύγουν από τα χέρια μας και χάνονται χωρίς τη θέλησή μας, τόσο η σιωπή μας θα τα κάνει να περνιούνται για φανταστικές ιστορίες ακόμα…
Κόρτο Μαλτέζε
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) “Θυμάμαι καλά την ημέρα που ένας φίλος της μητέρας μου πήρε το αριστερό μου χέρι και το κοίταξε με τρόμο: Δεν είχα τη γραμμή της μοίρας. Δεν…
Ρέκβιεμ για τις Μαλδίβες
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Ένα μεσημεράκι του Αυγούστου, με τον ανεμιστήρα σε φουλ λειτουργία, τρία τέσσερα βιβλία στο πάτωμα εν είδει τραπεζακίου κι ένα μπουκάλι νερό πάνω στο βιβλιοτραπεζάκι, είδα ένα…
Λόρκα: Η μπαλάντα της μικρής πλατείας
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Ασημιά κουδούνια αντηχούν στον δρόμο πούθε πας μικρό μου ηλιοχιόνιστο Πάω στις μαργαρίτες πέρα στο λιβάδι πράσινο λιβάδι σαν ζωγραφιστό… Εμείς το γνωρίσαμε σαν τραγούδι του Χρήστου…
Με το Θοδωρή Μπασιάκο
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που ο αγαπημένος μας φίλος Θοδωρής Μπασιάκος, ο ποιητης, ο αντι-ποιητής, ο ρομαντικός, πραγματιστής, αντιεξουσιαστής, θεότρελος Θοδωρής, μας άφησε. Σήμερα με συγκινεί…
“στη θάλασσα πάντα τους εαυτούς μας βρίσκουμε”
η μάγκυ και η μίλυ και η μόλυ και η μέη τράβηξαν κάτω στην ακτή (μια μέρα για να παίξουν) και η μάγκυ βρήκε ένα όστρακο που τραγουδούσε τόσο γλυκά…
100 χρόνια route 66
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Κάθομαι πίνω κρασί και αγιάζω στις γραμμές του τρένου απ’ το να είμαι εκατομμυριούχος και πάλι προτιμώ να σωριάζομαι με κάποιον άμοιρο και φτηνό ουίσκι στην πόρτα…