Περί στολών
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Τι νιώθει άραγε ένας άνθρωπος που ξυπνάει το πρωί και φοράει μια στολή για να πάει στη δουλειά του; Τον κάνει αυτό να νιώθει όμοιος, ομοιόμορφος ή…
Ο Μουσολίνι κι εμείς
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Στην καμπή του περασμένου αιώνα, στο σιδεράδικο του επαναστάτη σοσιαλιστή Αλεσάντρο Μουσολίνι στο χωριό Πρεντάπιο του Φορλί, έδιναν κι έπαιρναν οι συζητήσεις για την ιταλική επανάσταση, τον…
Μια ουρουγουανή ποιήτρια στον μεξικάνικο Οκτώβρη του 68
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Σε δύο βιβλία του ο Ρομπέρτο Μπολάνιο έχει γράψει για την ιστορία της ουρουγουανής ποιήτριας που έμεινε κλεισμένη για 14 μέρες στην τουαλέτα του πανεπιστημίου του Μεξικού…
Μια Singer στην πλημμύρα
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Δε μας εξευτελίζουν οι μικρές ανάγκες μας, Αυτές μας σώζουν μάλιστα, μας δίνουν ένα έδαφος πάλι να πατήσουμε, κι η γνώση τους κι η αποδοχή τους είναι…
Η μελαγχολία της αντίστασης του κυρίου Κρασναχορκάι
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [“σε μια γη σε διαρκή περιστροφή, είναι εντελώς λογικό η ανθρωπότητα να πασχίζει εδώ και αιώνες να βρει τον εαυτό της, εφόσον περνά τον περισσότερο χρόνο της…
Πατρίδα, του Φερνάντο Αραμπούρου
«Όποιος κι αν είναι ο σκοπός που υπερασπιζόμαστε, θα παραμείνει πάντα ατιμασμένος από το τυφλό μακελειό ενός αθώου πλήθους» – Αλμπέρ Καμύ (της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Φέτος το καλοκαίρι άφησα στην…
Μια πολαρόιντ για τον Αντονιόνι
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Ο Μικελάντζελο Αντονιόνι αγαπούσε τις τέχνες, όλες τις τέχνες, αρχής γενομένης από τη λογο-τεχνία. Έτσι, στην ταινία “Νύχτα” έβαλε τη Μόνικα Βίτι να διαβάζει καθισμένη στη σκάλα…