Κόρτο Μαλτέζε
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) “Θυμάμαι καλά την ημέρα που ένας φίλος της μητέρας μου πήρε το αριστερό μου χέρι και το κοίταξε με τρόμο: Δεν είχα τη γραμμή της μοίρας. Δεν…
Λόρκα: Η μπαλάντα της μικρής πλατείας
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Ασημιά κουδούνια αντηχούν στον δρόμο πούθε πας μικρό μου ηλιοχιόνιστο Πάω στις μαργαρίτες πέρα στο λιβάδι πράσινο λιβάδι σαν ζωγραφιστό… Εμείς το γνωρίσαμε σαν τραγούδι του Χρήστου…
Με το Θοδωρή Μπασιάκο
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) [Πέρασαν έξι χρόνια από τότε που ο αγαπημένος μας φίλος Θοδωρής Μπασιάκος, ο ποιητης, ο αντι-ποιητής, ο ρομαντικός, πραγματιστής, αντιεξουσιαστής, θεότρελος Θοδωρής, μας άφησε. Σήμερα με συγκινεί…
“στη θάλασσα πάντα τους εαυτούς μας βρίσκουμε”
η μάγκυ και η μίλυ και η μόλυ και η μέη τράβηξαν κάτω στην ακτή (μια μέρα για να παίξουν) και η μάγκυ βρήκε ένα όστρακο που τραγουδούσε τόσο γλυκά…
100 χρόνια route 66
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Κάθομαι πίνω κρασί και αγιάζω στις γραμμές του τρένου απ’ το να είμαι εκατομμυριούχος και πάλι προτιμώ να σωριάζομαι με κάποιον άμοιρο και φτηνό ουίσκι στην πόρτα…
“Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε Καίσαρ να σας σώσει”
Ο ωραίος άγγλος ποιητής Άλφρεντ Τέννυσον έλεγε πως η φράση «μακριά πολύ μακριά» έχει πάντα μια ξεχωριστή γοητεία. Δεν πρόλαβε να γνωρίσει τον Νίκο Καββαδία ούτε τον Καίσαρα Εμμανουήλ, ίσως…
Και μαζί η άνοιξη του Γουίλιαμ Κάρλος Γουίλιαμς
“Άφησα τη φαντασία να πάρει το δρόμο της για να δω αν μπορούσε να σωθεί” (της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Το 1923 το Νόμπελ λογοτεχνίας απονεμήθηκε σε έναν ποιητή, τον Γουίλιαμ…
“Δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο στον κόσμο”
(της Γεωργίας Κανελλοπούλου) Το Παρίσι μέσα σε μαβιά αχλή Και πάλι ίσως ο Μοντιλιάνι να με ακολουθεί απαρατήρητος Είναι αυτός που έχει τη δυσάρεστη ικανότητα να ταράζει ακόμα και τον…